به دنیای فیلم و سینما خوش آمدید

آخرین نفس های گیشه

نازی — 2007-10-02T02:10:00+01:00

نام فیلم	تعداد سینما	روزهای نمایش	فروش کل
کلاهی برای باران	۱۳	۱۸	۱۵۰
نصف مال من نصف مال تو	۱۸	۳۱	۳۰۰
قاعده بازی	۱۶	۲۶	۱۸۰
پاداش سکوت	۴	۳۸	۱۴۰
محاکمه	۱۴	۳۸	۲۰۰
ادیسون	تک سکانس	۳۳	۱۱
زندگی دوم	تک سکانس	۱۱	۵

نیکولاس کیج در نقش مگنوم

نازی — 2007-10-02T02:10:00+01:00

نیکلاس کیج به زودی در ساخت مجدد فیلم دهه هشتادی« مگنوم » بازی خواهد کرد. هنرپیشه فیلم« روح سوار » در حال انجام مذاکرات لازم برای نقش توماس مگنوم کارآگاه خصوصی باادب و فهیم این فیلم است، نقشی که در نسخه اصلی توسط« تام سلک» ایفا شد. گفته می شود کیج کاملا تحت تاثیر فیلم نامه قرار گرفته و به طور جدی درباره آن فکر می کند. فیلمنامه این فیلم کمدی و جنایی است و بسیار جذاب به نظر می رسد. ابتدا قرار بود جورج کلونی نقش مگنوم، کمدین انگلیسی و ریک جرویس نقش رییس انگلیسی او جاناتان هیگنز را بازی کنند ولی جرویس بازی در این پروژه را رد کرد و برنامه عوض شد. کیج به تازگی یک قصر قدیمی انگلیسی را به قیمت پنج میلیون پوند خریداری کرده است و قصد داردسپتامبر امسال به همراه همسرش آلیس لیم و پسر دوازده ساله اش« کال ال » به این قصر که « میدفورد کسل » نام دارد نقل مکان نماید. زیرا تا آن تاریخ دستمزد 57/4 میلیون پوندی اش برای فیلم جدید رسما پذیرفته خواهد شد.

کوتاه از برخی بازیگران سریال های رمضان

نازی — 2007-10-02T02:10:00+01:00

حامد کمیلی به سیاق کارهای اخیر مقدم در اغما هم حضور پیدا کرد. حامد کمیلی که در اکثر کارهای اخیر سیروس مقدم حضور داشته در جدیدترین کار او هم حضور پیدا کرد تا به یکی از بازیگران ثابت این کارگردان تبدیل شود. کمیلی در اغما نقشی متفاوت را برعهده دارد. در روزهای تولید گروه به شدت قصد داشتند جزئیات نقش و شخصیت او به بیرون درز نکند. حضور در اغما و دیده شدن در باکس پربیننده ای چون رمضان برای کمیلی که مرحله مشهورشدن را پشت سر می گذارد، اتفاق خوبی است.

هانیه توسلی، میوه ممنوعه سومین تجربه سریال او بعد از غریبه و وفا به حساب می آید. هانیه توسلی که بعد از غریبه به هیچ عنوان حاضر نبود در سریالی تلویزیونی جلوی دوربین رود و به قول خودش از تلویزیون خداحافظی کرده بود، دو سال قبل عهد خود را با وفا شکست. سریالی که توسط محمدحسین لطیفی کارگردانی شد و توانست نظر مردم و منتقدان را به خود جلب کند. این موفقیت وفا ظاهرا به مذاق توسلی خوش آمد و باعث شد او امسال هم حضور در سریال میوه ممنوعه را بپذیرد. سریالی که توسلی با آن همچون وفا می تواند محبوبیت خاصی را نزد مخاطب میلیونی تلویزیون پیدا کند.

رضا بابک بعداز مدت ها دوباره نقش اول یک سریال را برعهده گرفته است. رضا بابک در یک وجب خاک شخصیت محوری کار را بازی می کند و به نوعی به عنوان لیدر یک کار کمدی مردم را به خنده وا می دارد. لیدری که به نظر می رسد انتخابش آنچنان که باید و شاید درست انجام نشده است چون به هر حال سالها از حضور بابک در نقش اول کارها می گذرد و ذائقه مردم هم روز به روز تغییر پیدا می کند. بابک پیش از این هم تجربه حضور در کارهای مناسبتی را داشته که به رمضان چند سال قبل برمی گردد.

امین حیایی، سپیده دم همزمان با کلاه پهلوی

نازی — 2007-08-27T19:08:00+01:00

امین حیایی به احتمال فراوان در سپیده دم به کارگردانی شهرام شاه حسینی بازی خواهد کرد. امین حیایی که این روزها مشغول بازی در سریال تلویزیونی کلاه پهلوی است از طرف دست اندرکاران پروژه جدید شاه حسینی برای بازی در نقش اصلی این فیلم انتخاب شده تا طی یکی، دو ماه آینده جلوی دوربین برود. با توجه به حضور تمام وقت حیایی در سریال سید ضیاء الدین دری، این بازیگر باید همزمان در سپیده دم و کلاه پهلوی بازی کند. حسین فرح بخش چندی قبل موفق شد به کارگردانی شاه حسینی پروانه ساخت سپیده دم را دریافت کند. پیش از این صحبت از بازی محمدرضا گلزار در این فیلم بود تا برای دومین بار بعد از کلاغ پر با این کارگردان همکاری کند. آخرین فیلمی که از حیایی به نمایش درآمد، اخراجی ها بود.

ترانه علیدوستی، تردید با واروژ کریم مسیحی

نازی — 2007-08-27T19:08:00+01:00

ترانه علیدوستی در حالی که این روزها مشغول بازی در فیلم سینمائی« کنعان» به کارگردانی مانی حقیقی است، قرارداد بازی در« تردید» را امضا کرده است تا برای دومین بار همبازی بهرام رادان شود. ترانه علیدوستی قرار است نقش اصلی فیلم تازه کریم مسیحی را بازی کند. به احتمال فراوان عزت ا... انتظامی و جمشید هاشم پور هم دیگر بازیگران« تردید» خواهند بود. طبق برنامه ریزی اولیه این فیلم نیمه شهریور ماه در تهران کلید می خورد. علیدوستی این روزها به همراه بهرام رادان، افسانه بایگان، محمدرضا فروتن مشغول بازی در« کنعان» است. او قرار بود یکی از نقش های اصلی« دایره زنگی» را بازی کند که به دلیل قراردادش با پروژه« تردید» از حضور در این فیلم عذرخواهی کرد. فیلم قبلی این بازیگر« چهارشنبه سوری» بود که اوایل سال گذشته اکران عمومی شد.

حمید فرخ نژاد، پایان ارکستر

نازی — 2007-08-27T18:08:00+01:00

حمید فرخ نژاد به تازگی بازی اش در فیلم ارکستر چگونه هماهنگ می شود به کارگردانی محمد احمدی به پایان رسیده است. حمید فرخ نژاد تمام دو ماه گذشته را درگیر بازی در این فیلم بود. ارکستر چگونه هماهنگ می شود داستان سه خانواده است که دست تقدیر آنها را به هم پیوند می دهد. پریوش نظریه، احمد مهران فر و حبیب دهقان نسب همبازی فرخ نژاد در این پروژه هستند. فرخ نژاد از سال قبل فیلم آتشکار به کارگردانی محسن امیریوسفی را در نوبت اکران دارد. مراحل فنی این فیلم هنوز به پایان نرسیده است. فرخ نژاد در آتشکار نقش مردی را بازی می کند که به دلیل مشکلاتی با روح پدرش درگیر می شود. این بازیگر سال گذشته مشغول بازی در حلقه سبز به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا بود که قرار است مونتاژ همه قسمت های آن تا پایان شهریورماه به پایان برسد و اوایل پاییز از تلویزیون پخش شود.

گلشیفته فراهانی،سفر به فرانسه

نازی — 2007-08-27T18:08:00+01:00

گلشیفته فراهانی در حالی که عنوان می شد قرار است در فیلم جدید پریسا بخت آور یکی از نقش های اصلی را بازی کند به دلیل سفر ناگهانی اش به خارج از ایران این همکاری میسر نشد. گلشیفته فراهانی چندی قبل عازم فرانسه شد تا به احتمال فراوان در یک فیلم سینمائی محصول فرانسه ایفای نقش کند. او چند روز قبل از سفرش به این کشور با دست اندرکاران فیلم پریسا بخت آور وارد مذاکره شده و حتی اظهار تمایل کرده بود در دایره زنگی نقشی را برعهده بگیرد. جایگزین فراهانی، بهاره افشاری( بازیگر کلاه پهلوی ) شده تا او به زودی جلوی دوربین بخت آور برود. گلشیفته فراهانی به تازگی بازی اش در دیوار به کارگردانی محمدعلی طالبی به پایان رسیده است. او قرار است پس از بازگشت از فرانسه در لاک پشت ها به کارگردانی ابوالحسن داودی ایفای نقش کند. فراهانی یکی از بازیگران احتمالی نقاب زیبا به کارگردانی داریوش مهرجویی است.

* رابرت دنیرو *

نازی — 2007-08-22T20:08:00+01:00

«رابرت دنیرو»ی 62 ساله، پس از بازی در بیش از هفتاد فیلم و با پیشینه چهل سال در عرصه بازیگری، شمایل بی‌همتای یک بازیگر مولف و صاحب سبک است. «مارلون براندو»ی فقید که روزگاری نماد کاملی از غایت بازیگری بود و همه -حتی جیمز‌دین- او را الگوی خود قرار می‌دادند سالها بود که کم‌کار و چاق شده و بیشتر فیلمهایش را بدون وسواس انتخاب می‌کرد. این اواخر براندو به جای تلاش برای ارائه نمونه‌ای از بازیهای درخشانش فقط به خاطر شهرت و اعتبارش پول می‌گرفت و به همین سبب نقشش را به ساده‌ترین نحو ممکن بازی می‌کرد. از این‌رو دنیرو -که از همان سالهای نخست بازیگری جانشین شایسته «براندو» به شمار می‌آمد- جایگاه کنونی‌اش را نیز از براندو به ارث برده و به باور و انتخاب بسیاری از منتقدان و تماشاگران همواره در صدر فهرست بازیگران توانمند معاصر سینمای جهان قرار می‌گیرد. براستی چه چیزی «رابرت دنیرو» را چنین بی‌مانند ساخته است؟ تعداد اسکارهایش؟ نه. زیرا او تنها دوبار مجسمه طلایی اسکار را در دستانش گرفته و چندین بار هم نامزد دریافت این جایزه بوده است که برخی بازیگران از این لحاظ بالاتر از وی قرار دارند. هواخواهان بسیارش؟ باز هم پاسخ منفی است، چرا که دنیرو برخلاف موفقیت‌های بسیارش در زمینه بازیگری هیچگاه بازیگر موفق تجاری نبوده و تهیه‌کنندگان چندان برایش سر و دست نشکسته‌اند که دستمزد بالایی برای حضور در فیلمهایشان به او بدهند. تنها چند سال است که «دنیرو» مسیر بازیگری‌اش را تغییر داده و با روی آوردن به فیلمهای اکشن و کمدی گیشه را هم فتح می‌کند. او در سال 1999 برای بازی در فیلم «این را تحلیل کن» هشت میلیون دلار دستمزد گرفت.

کارهای عجیب و غریبش برای ایفای نقش همچون 30 کیلو اضافه وزن برای بازی در فیلم «گاو خشمگین»؟ باز هم باید گفت خیر. «دنیرو» چند سالی از این نظر رکورددار بود چون «وینسنت دانافریا» با اضافه کردن 35 کیلو برای بازی در فیلم «غلاف تمام‌فلزی» سبب شد کار «دنیرو» چندان هم غریب به نظر نیاید. در حقیقت «رابرت دنیرو» سه ویژگی دارد که او را میان بزرگان بازیگری کم‌نظیر می‌کند. نخست اینکه سبک بازی و فرورفتن او در نقش ها به گونه‌ای است که کمترین اثری از شخصیت خودش باقی نمی‌گذارد، بدین‌معنا که او چنان شخصیت‌های جدید و متفاوتی خلق می‌کند که در رفتار، حرکات، نگاه و سخن گفتن هیچ شباهتی با «رابرت دنیرو»ی واقعی ندارند.
از این‌رو شخصیت‌های مختلف وی در فیلمها تفاوت چشمگیری باهم داشته و اثری از تکرار در آنها دیده نمی‌شود. برخلاف وی «آل‌پاچینو»، «جک نیکلسون»، «جین هاکمن» و برخی دیگر علیرغم بازی‌های بیادماندنی‌شان، به گونه‌ای در نقش فرو می‌روند که شخصیت شناخته شده‌شان تا حدی قابل تشخیص است. اما «آل‌کاپون» در «تسخیرناپذیران» جز شباهت ظاهری هیچگونه نقطه اشتراکی با «سام» در فیلم «رانین» ندارد. تماشاگری که چندان پیگیر فیلمهای دنیرو نیست ممکن است به هیچ وجه متوجه نشود که نقش «لویی گارا» در «جکی براون» و «ویتوکورلئونه» در فیلم «پدرخوانده2» را یک نفر بازی کرده است. «تراویس بیکل» عصبی و نچسب «گاو خشمگین» کجا و «نیل مکسالی» خونسرد و قابل اعتماد «مخمصه» کجا؟ «دنیرو» در چنان عمقی از نقش فرو می‌رود که دیگر خود او را نمی‌بینیم و این یکی از ویژگی‌های بی‌نظیر بازیگری است. ویژگی دیگر بازیگری وی، سبک مینی‌مالیستی اوست، در حالی که بسیاری از بازیگران با نمایش اغراق‌آمیز و همه‌جانبه ویژگی‌های یک شخصیت، به معرفی فرد می پردازند، دنیرو تا آنجا که می‌تواند شخصیت را کمتر «نمایش» می‌دهد زیرا بر این باور است که: «ما در زندگی واقعی تلاش نمی‌کنیم احساسات‌مان را نشان دهیم بلکه بیشتر در پی پنهان کردن آن هستیم».

از اینروست که در عرصه بازیگری نیز در نمایش احساس و اندیشه شخصیت‌ها از طریق حرکت، نگاه و سخن خست به خرج می‌دهد. بهترین نمونه برای این سبک از بازی «دنیرو» را می‌توان در فیلم «مخمصه» دید. اگرچه این سبک بازیگری وی در فیلمهای «پدرخوانده2»، «رفقای خوب»، «رانین» و «امتیاز» آشکارتر است اما به سبب قابلیت مقایسه با سبک بازی متفاوت «آل‌پاچینو» در فیلم «مخمصه» بیشتر به چشم می‌آید. در فیلم «مخمصه» دو اسطوره بزرگ بازیگری در مقابل هم قرار می‌گیرند: «رابرت دنیرو» و «آل‌پاچینو». دو بازیگر هم‌نسل و تحسین‌شده که پس از منتفی شدن حضور «دنیرو» در «پدرخوانده3» سرانجام در فیلم «مخمصه» توانستند در کنار یکدیگر قرار گیرند. او در «مخمصه» در نقش یک خلافکار باهوش، بازی زیرپوستی درخشانی دارد و بدون هیچگونه نمایشی از بروز احساسات تنها زرنگی، هوش، تنهایی و مسئولیت پذیری «نیل» را نشان می‌دهد. در مقابل «پاچینو» همچون همیشه بازی خوبش را از طریق تحرک دائمی، واکنش‌های عصبی، حرکات غلو شده و حرکت کردن دائمی چشمانش نشان می‌دهد.
به این ترتیب در «مخمصه» فرصت مقایسه سبک مینی‌مالیستی «دنیرو» در برابر سبک متضاد «پاچینو» فراهم می‌شود و در نتیجه ارزش کار او بیش از پیش به چشم می‌آید. حتی «پاچینو» که یکی از نوابغ بی‌چون و چرای بازیگری است و اتفاقا یکی از بهترین بازی‌هایش را هم در همین فیلم -مخمصه- ارائه داده مقهور بازی دنیرو می‌شود.

«دنیرو»یی که در نهایت خست احساساتش را نمایش می‌دهد و فیلم را از آن خود می‌کند. صحنه رستوران و قتل پایان فیلم «مخمصه» را به یاد آورید، صحنه‌ای که فرصت مناسبی برای تماشای مواجهه آنان است و اینکه چطور بازی «دنیرو» بر «پاچینو» پیشی می‌گیرد. سومین دلیل موفقیت «دنیرو» پشتکار، تلاش و نبوغ اوست. وی برای ایفای بسیاری از نقش‌هایش چنان تلاش می‌کند که در توان کمتر بازیگری می‌توان آن راسراغ گرفت او برای بازی در «گاو خشمگین» جدای از افزایش وزن، چندین ماه هم تمرینات سخت ورزشی انجام داد تا بتواند بخوبی نقش یک بوکسور را ایفا کند.
وی برای بازی در فیلم «شکارچی گوزن» ساخته «مایکل جیمینو» مدتها با کارگران اوهایو زندگی کرد، با آنها در رستوران نشست و به خانه‌هایشان رفت تا ویژگی‌های رفتاری و گفتاری‌شان را بیاموزد.
حتی به خاطر نقش کوتاهی که در فیلم «دار و دسته‌ای که نمی‌توانست شلیک کند» با هزینه خود به ایتالیا رفت تا راجع به گروهی خاص تحقیق کند. پیش از آغاز فیلمبرداری «کازینو» کت و شلوار و جلیقه می‌پوشید، در استودیو با تفاخر راه می‌رفت و با خود می‌گفت: «من مالک اینجا هستم،» حکایت وسواس‌های بیش از حد او هنگام ساخت فیلم، نیز زبانزد کارگردانان است. «دنیرو» به سبب سابقه تئاتری‌اش بشدت به تمرین و روخوانی فیلمنامه معتقد است و هنگام فیلمبرداری هم به هر نتیجه‌ای رضایت نمی‌دهد. نماهای او (به درخواست خودش) به برداشت‌های بسیار می‌انجامد تا سرانجام احساس کند که بهترین بازی ممکن را ارائه داده است. این تلاش و سختگیری در کنار استعداد فراوان وی، «دنیرو» را در فهرست بزرگترین بازیگران تاریخ سینما جای داده است. بسیاری از نقش‌های او فراتر از خود فیلمها جاودان و در یادها ماندگار شده‌اند. بسیاری از جمله‌هایی که در فیلمها می‌گوید در ذهن تماشاگران یادآور لذت تماشای قدرت بازیگری او شده است. مثل تکرار چند باره: «با من صحبت می‌کنی؟ در فیلم «راننده تاکسی» و جمله «منو نگاه کن» در «مخمصه». دنیرو چند سالی است که در انتخاب نقش‌هایش تنوع بخشیده است. او در سال 1999 نقش «پل‌‌ویتی» را در کمدی «این را تحلیل کن» بازی کرد که به نوعی هجو شخصیت‌های مافیایی بود که پیش‌تر آنها را بازی کرده بود. سال بعد از آن هم نوبت به ایفای شخصیت کارتونی رهبر بی‌باک در فیلم «راکی و بولوینکل» رسید. به نظر می‌رسد که در سالهای اخیر نقش‌های کمدی به تدریج نسبت بیشتری از شخصیت‌هایی که او ایفا می‌کند را به خود اختصاص داده است، هر چند که بازی خوب او در نقش‌های کمدی سبب بروز جنبه دیگری از استعداد فراوان او می‌باشد، اما در مقابل حضور و بازی در آثاری چون «زمان نمایش» به اعتبار «دنیرو»ی بزرگ لطمه می‌زند. او باید قدر موقعیت کنونی‌اش را بداند و مثل «مارلون براندو» آن را از دست ندهد. «دنیرو» هنوز هم می‌تواند بهترین باشد و هر صحنه و فیلمی را «حتی مقابل آل‌پاچینو» از آن خود نماید. او هنوز هم می‌تواند -همانطور که در فیلم «مخمصه» رو به دوربین می‌گفت- به تماشاگر بگوید: «منو نگاه کن،» دنیرو شانس همکاری با فیلمسازان صاحب‌نام و بزرگی چون «برایان دی‌پالما»، «فرانسیس فورد کاپولا»، «سرجیو لئونه»، «برناردو برتولوچی»، «مارتین اسکورسیزی» و... را داشته است. بازی دنیرو دیده نمی‌شود که فهمیده می‌شود. از این‌رو روح سرکش و ناآرام وی -که در کالبدی به ظاهر آرام مخفی است- تماشاگر را مجذوب بازی درونی خویش می‌کند. شاید به همین دلیل او ترجیح می‌دهد کمتر وقتش را صرف سخن گفتن کرده و نگاه کردن و خاموشی را برمی‌گزیند. او با نگاه جستجوگرش که نگاه واقعی یک بازیگر است پیرامونش را می‌کاود.

آنچه بیشتر در آثار دنیرو به چشم می‌خورد بازی او در «سکوت» است درست برخلاف «آل‌پاچینو».
دنیرو گفتن دیالوگ را به خوبی ریتم و ضرباهنگ می‌شناسد به گونه‌ای که تماشاگر هیچگاه -حتی- از مونولوگ‌های وی خسته نمی‌شود، گویی این مونولوگ‌ها به صورتی شعرگونه بیان شده و با حرکاتی حساب شده همراهند.
بی‌شک رابرت دنیرو بازیگر خلاقی است که باشیوه خاص کشف و شهودش در بازیگری جاودان خواهد شد و نام خود را به عنوان اسطوره‌های بازیگری در تاریخ سینما به ثبت خواهد رساند.
دنیرو تاکنون همواره یک احساس وصف‌ناپذیر را در جریان تماشای فیلمهایش به تماشاگر تزریق می‌کند، تا بدان حد که مخاطب هنگام تماشای فیلم تمامی لحظه‌ها با وی احساس همذات‌پنداری می‌نماید. این در حالی است که خودش می‌گوید: «من دوست ندارم فیلمهای خودم را نگاه کنم و هنگام تماشای آنها به خواب می‌روم».

فیلمشناسی:

* آل پاچینو *

نازی — 2007-08-18T19:08:00+01:00

آلفردو جیمز پاچینو در نیویورک دیده به جهان گشود و پدرش سالواتور پاچینو (زاده شهر کورلئونه) کارمند شرکت بیمه و مادرش رز پاچینو (دارای نژاد امریکایی-ایتالیایی) خانه‌دار بود. والدین او هنگامی که او بچه بود از هم جدا شدند. پدربزرگ و مادربزرگ او در اصل اهل سیسیلی بودند.

وی در دوران جوانی و در حالی که بیش از ۲۲ سال از بهار زندگی‌اش نمی‌گذشت مادرش را از دست داد. پاچینو پیش از مرگ مادرش، زندگی چندان لذت بخشی را پشت سر نگذاشته بود و چون والدینش خیلی زود از هم جدا شده بودند، مجبور شد به همراه مادرش به خانه پدربزرگش نقل مکان کرده و در آن‌جا اقامت کند.

ورود او به عرصهٔ بازیگری را باید سال ۱۹۶۹ دانست. پاچینو در این سال در فیلم ناتالی و من بازی کرد و دو سال پس از آن نیز ایفای نقشی در وحشت در نیلی پارک را پذیرفت. اما بازی در این دو فیلم هرگز او را راضی نکرد تا اینکه فرانسیس فورد کاپولا تصمیم به ساخت یکی از شاهکارهای تاریخ سینما یعنی فیلم پدرخوانده گرفت و نقش «مایکل کورلئونه» به او واگذار شد. رابرت ردفورد و جک نیکلسون و جمعی دیگر از بازیگران معروف سینما مورد آزمایش قرار گرفتند. اما کاپولا فقط پاچینو را انتخاب کرد. پاچینو برای این فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد که به آن نرسید.

در سال۱۹۷۳ او در فیلم‌های مترسک و سرپیکو بازی کرد. در مترسک نقش آدمی سرگشته را داشت که در پی هویت خویش است و در سرپیکو نیز یک پاچینوی تمام عیار بود. وی در این فیلم نقش فرانک سرپیکو افسر پلیسی را بازی کرد که فساد افسران مافوق خود را افشا می‌کند. پاچینو در همان سال بار دیگر نامزد دریافت اسکار شد اما باز هم این جایزه نصیبش نشد. اما منتقدان، جایزهٔ گلدن گلاب را به سبب بازی در سرپیکو به وی اهدا کردند.

از دیگر بازی‌های چشمگیر پاچینو می‌توان به حضورش در فیلم‌های پدرخوانده ۲(۱۹۷۴)، بعد از ظهر سگی(۱۹۷۵) و عدالت برای همه(۱۹۷۹)» اشاره کرد. پاچینو برای بازی در همه این فیلم‌ها نامزد اسکار شد ولی مورد بی مهری اعضای اسکار قرار گرفت. او می‌گوید: «من برای اسکار بازی نمی‌کنم، چون بازیگری عشق من است، عشقی که هرگز نمی‌توانم رهایش کنم».

او برای بازی در فیلمهایی چون کرامر علیه کرامر(۱۹۷۹)، اینک آخرالزمان، متولد چهارم جولای(۱۹۸۹) برای بازی دعوت شد ولی او قبول نکرد.هنگامی که کاپولا برای فیلم اینک آخرالزمان او را دعوت کرد، پاچینو در یک جمله پاسخ منفی به او داد: «من با تو به جنگ نخواهم آمد».

دههٔ ۹۰ را برای باید دههٔ نوینی برای پاچینو دانست،زیرا او که پس از بازی در فیلم انقلاب (۱۹۸۵) مبتلا به ذات الریه شده و مدت چهار سال نیز از عالم سینما دور مانده بود، در فیلم دریای عشق (۱۹۸۹) بار دیگر خوش درخشید.از فیلم‌های معروف او در این دهه می‌توان به دیک تریسی، پدرخوانده۳(۱۹۹۰)، فرانکی و جانی(۱۹۹۱)، گلن گری گلنراس(۱۹۹۲)، راه کارلیتو(۱۹۹۳)، التهاب(۱۹۹۵)، تالار شهر(۱۹۹۶)، وکیل مدافع شیطان، دنی براسکو(۱۹۹۷) و خودی (فیلم)(۱۹۹۸) اشاره کرد.اما برترین فیلم او در این دهه، بوی خوش زن در سال ۱۹۹۲ می‌باشد که جایزه اسکار را برایش به ارمغان آورد.او در این فیلم ایفاگر نقش مرد نابینایی بود که عشق به همنوع را به بهترین شکل ممکن بیان می‌کند. علاوه بر جایزهٔ اسکار، جایزه گلدن گلاب نیز برای این فیلم از سوی منتقدان، به او اعطا شد.زمانی که نقش شیطان در فیلم وکیل مدافع شیطان (۱۹۹۷) را ایفا کرد، همه بزرگان، نامداران و تماشاگران سینما و مردم عادی او را نابغه خواندند.

در سال ۱۹۹۶ از سوی انجمن گوتام جایزه ویژهٔ یک عمر فعالیت هنری نصیبش شد و پش از آن نیز از سوی فستیوال بین المللی فیلم سن سباستین اسپانیا، جایزه مشابهی به او اهدا شد. او در سال ۲۰۰۲ در فیلم بی خوابی نقش یک کاراگاه را بازی کرد که در تعقیب یک قاتل حرفه‌ای است. تاجر ونیزی (۲۰۰۴) را باید بهترین فیلم او از سال ۲۰۰۰ به بعد دانست.

کمتر بازیگری در سینمای جهان می‌توان سراغ گرفت که نظیر پاچینو قدرت بازی با چشم را داشته باشد. چشمان پاچینو قدرت صحبت کردن با مخاطب را دارد و می‌توان برق خاصی را در دیدگان وی احساس کرد. این یکی از امتیازات منحصر به فرد او است و فیلم پدرخوانده ۲اوج بازی وی با چشمهایش به شمار می‌رود. قدرت و تاثیر نگاه او صحنه‌های جاودانه‌ای را در تاریخ سینمای جهان خلق کرده است.به‌عنوان مثال بازی استثنایی او در سکانس مرگ سولاتسو و پلیس خیانت کار(پدر خوانده۱) استعداد بی نظیرش را به نمایش می‌گذارد.

پاچینو در بازیگری دارای سبک ویژه‌ای است و به واقع سرشار از استعداد است و به خوبی می‌تواند ایفاگر هر نقشی باشد. نکتهٔ برجسته در بیشتر بازیهای او این است که مخاطب را با خود همراه می‌سازد. فرانسیس فورد کاپولا درباره او می‌گوید: «اگر کارگردان نمی‌شدم دوست داشتم یک پاچینو بودم». صدای گرم و دلنشین او در بازی به پاچینو کمک فراوانی می‌کند، گویی اعضای بدنش همه هنگام بازی واقعاً بازیگر هستند.

در میان ستاره‌های هالیوود، بازیگران انگشت شماری چون مارلون براندو را می‌توان یافت که صدایی مانند او داشته باشند. پاچینو تاکنون ازدواج نکرده‌است اما دارای سه فرزند است كه یکی از آنان دختریی به نام جولی ماریاست (متولد ۱۹۸۸) که در پی رابطهٔ چندین ساله‌اش با مربی بازیگری آموزشگاه لی استراسبرگ، جن ترنت به دنیا آمد و دو فرزند دیگرش دوقلوهایی با نام‌های انتون و اولیویا هستند (متولد۲۰۰۱) كه آن‌ها نیز ثمرهٔ رابطه ناموفقش با بورلی دی آنجلو بودند.

بعد بازی پاچینو با کولین فرول در فیلم ریکرئوت كه منجر به رابطهٔ دوستانه با کولین شد ، ال اعتراف کرد که فرول یکی از استعدادهای نسل جدید هالیوود است .

آل پاچینو در زندگی شخصی خود چیزی برای مخفی کردن ندارد و شاید به همین دلیل نزد مطبوعات و روزنامه‌نگاران از محبوبیت ویژه‌ای برخوردار است. او انسانی وارسته و درستکار است که همواره تلاش دارد به همنوعان خود،آن هم به هر شکل ممکن کمک نماید و همین موضوع سبب شده تا وی دوست‌داشتنی باشد.

فیلم شناسی

ناتالی و من ۱۹۶۹

وحشت در نیدل پارک ۱۹۷۱

عدالت برای همه ۱۹۷۷

مترسک ۱۹۷۳

پدرخوانده ۱۹۷۲

پدرخوانده۲ ۱۹۷۴

پدرخوانده۳ ۱۹۹۰

انقلاب ۱۹۸۵

دیک تریسی ۱۹۸۹

گلن گری گلنراس ۱۹۹۲

راه کارلیتو ۱۹۹۳

التهاب ۱۹۹۵

تالار شهر ۱۹۹۶

دنی براسکو ۱۹۹۷

خودی ۱۹۹۸

صورت‌زخمی ۱۹۸۳

بوی خوش زن ۱۹۹۲

سرپیکو ۱۹۷۳

مخمصه ۱۹۹۵

وکیل مدافع شیطان ۱۹۹۷

بعدازظهر سگی ۱۹۷۵

کافه چینی ۲۰۰۰

بی‌خوابی ۲۰۰۲

اسلم وان ۲۰۰۲

مردمی که میشناسم ۲۰۰۲

گیگلی ۲۰۰۳

تازه سرباز ۲۰۰۳

فرشتگان در آمریکا ۲۰۰۳

تاجر ونیزی ۲۰۰۴

دو نفر برای پول ۲۰۰۵

۸۸ دقیقه ۲۰۰۵

مشعل ۲۰۰۶

فرانکی و جانی ۱۹۹۰

جوایز

۱۹۷۲ - نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد - پدرخوانده

۱۹۷۳ - نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد - سرپیکو

۱۹۷۴ - نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد - پدرخوانده ۲

۱۹۷۵ - نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد - بعدازظهر سگی

۱۹۷۹ - نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد - عدالت برای همه

۱۹۹۰ - نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد - دیک تریسی

۱۹۹۲ - نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد - گلن گری گلنراس

۱۹۹۲ - برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد - بوی خوش زن

۱۹۷۵ - برنده جایزه British Academy بهترین بازیگر نقش اول مرد - بعدازظهر سگی.

۱۹۷۵ - برنده جایزه British Academy بهترین بازیگر نقش اول مرد - پدرخوانده ۲.

۲۰۰۳ - برنده جایزه Golden Globe بهترین بازیگر نقش اول مرد - فرشتگان در امریکا.

۱۹۹۲ - برنده جایزه Golden Globe بهترین بازیگر نقش اول مرد - بوی خوش زن.

۱۹۷۳ - برنده جایزه Golden Globe بهترین بازیگر نقش اول مرد - سرپیکو.

۲۰۰۷- برنده جایزه AFI

گفتگو با امین تارخ به بهانه حضور در فیلم« رئیس»

نازی — 2007-08-17T19:08:00+01:00

امین تارخ پس از سال‌ها که از حضور او در فیلم "سرب" می‌گذشت، بار دیگر این فرصت را به دست آورد تا در فیلمی دیگر از مسعود کیمیایی حاضر شود.
تاریخ در "رئیس" رضا شد؛ همان "رضا"ی کیمیایی که این بار در کنار یک "رضا"ی دیگر (فرامرز قریبیان) روایتگر داستان "رئیس" هستند. او که در این فیلم یکی از بیادماندنی ترین بازی هایش را ارائه داده، از همکاری با کیمیایی در این فیلم گفته است.

پس از سال‌ها دوباره فرصتی پیش آمد با کیمیایی همکاری کنید. از این تجربه مجدد چه حسی داشتید؟
بعد از فیلم "سرب" این دومین تجربه حرفه ای بازیگری من با آقای کیمیایی است که انصافا تجربه شیرین و لذتبخشی هم بود. فکر کنم کار با کیمیایی برای هر بازیگری یک شانس تلقی شود یا بهتر بگویم نه تنها برای بازیگر، که برای همه عوامل فیلم تجربه با کیمیایی بودن غنیمتی است.

و این شانس برای بازیگر که بیشتر از سایر عوامل دیده می شود، دوچندان است؟
کاملا درست است. در واقع باید این گونه گفت که در فیلم کیمیایی هیچکس بازنده نیست، ولی بازیگرها برنده اصلی هستند.

شما معقتدید در سینمای جدید کیمیایی هم همچنان بازیگرها برنده اصلی هستند؟
بالاخره کیمیایی همیشه کارگردانی بزرگ و خوشفکر بوده. در کارنامه حرفه ای او آثار درخشان زیادی وجود دارد، کیمیایی کارگردانی زیرک است. ولی آنچه او را از گذشته متمایز می کند، تجربه و پختگی بیشتر اوست.

این تفاوت در نگاه و تجربه کیمیایی چقدر در "رئیس" برای شما ملموس بود، به ویژه که خودتان هم 20 سال باتجربه‌تر شده‌اید؟
خیلی طبیعی است که انسان به مرور زمان باتجربه تر و پخته تر از گذشته می شود و این مسئله درباره کیمیایی هم صدق می کند. چیزی که من در کار جدیدم با کیمیایی آن را به وضوح حس کردم این بود که او نسبت به فیلم "سرب" روانتر کار می کند. به علاوه وجه تجربی بودن کار در "رئیس" کاملا ملموس و واضح بود. برای من خیلی جالب و ستودنی است که کارگردانی با این شرایط سنی و تجربه حرفه ای باز هم تجربه را از خود سلب نمی کند.

منظورتان حذف برخی سکانس‌های فیلم پس از نمایش در جشنواره برای اکران عمومی است؟
بله! پس از اینکه فیلم در جشنواره نمایش داده شد، آقای کیمیایی پس از ارزیابی های مختلف به این نتیجه رسید که برخی قسمت های آن را حذف کند و اگر ملاحظه کنید فیلم الان تر و تمیزتر و روانتر از نسخه جشنواره است.

در طول کار چطور؟
در طول کار هم سکانس هایی که احتمال ریسک داشت را می گرفت و همواره سعی می کرد در نهایت بهترین سکانس گرفته شود.

کیمیایی علاقه خاصی به "رضا" دارد و جالب اینکه شخصیت رضا در "رئیس" به شما رسید. برایتان جالب بود؟
بله، آقای کیمیایی نسبت به اسم رضا یک علاقه و نوستالوژی خاص دارد و طبیعتا آن را برای کاراکترهای مثبت فیلم انتخاب می کند. البته فیلم یک "رضا"ی دیگری هم دارد که نقش آن را آقای قریبیان بازی می کند.

این دو رضا در "رئیس" مکمل یکدیگرند؟
بله، هر دو به لحاظ طبقه اجتماعی یکسان و به نوعی هر دو کاراکتر مثبت فیلم هستند. تفاوت آنها در ژانر شخصیت آنهاست. این دو رفیق صمیمی از هم جدا می شوند و بعد از دو دهه دست تقدیر آنها را به هم می رساند و در این مدت یکسری تفاوت ها و تحولات شخصیتی برای آنها رخ داده است.

به طور کلی فکر می کنید فیلم چقدر مورد استقبال مخاطبان قرار گیرد؟
خوشبختانه "رئیس" در همین چند روز ابتدایی با استقبال خوبی مواجه شده و امیدوارم تا پایان هم همین گونه باشد. به نظرم خوب است فیلم دیده شود. به خصوص برای آن قشر خاص که سینمای کیمیایی را دوست دارند، جالب خواهد بود.

آقای تارخ، چقدر امیدوار به همکاری مجدد با کیمیایی هستید؟
من با کمال میل بازی در "رئیس" را پذیرفتم و امیدوارم این همکاری باز هم ادامه داشته باشد. به هر حال کیمیایی کارگردانی باسابقه است که کارنامه ای آبرومند در سینمای ایران دارد.

فیلم سوم نیکی کریمی،مهاجران ایرانی

نازی — 2007-08-17T18:08:00+01:00

نیکی کریمی قصد دارد فیلم جدید خود را درباره مهاجران ایرانی بسازد. او در حاشیه جشنواره« لاروشل » فرانسه گفت: فیلم جدید که در لندن مقابل دوربین خواهد رفت به مهاجران ایرانی اختصاص دارد که به انگلیس آمده اند. گفتنی است، آخرین فیلم نیکی کریمی چندی پیش در فرهنگسرای ارسباران تهران به نمایش درآمد. پس از نمایش فیلم، کریمی گفت: طرح این فیلم دو سال پیش از ساخت آن در ذهنم بود و آن را در یک برگه نوشتم، طرح اولیه این فیلم درباره آشنایی یک زن با سه مرد بود که یکی از این مردها یک بازاری تازه به دوران رسیده، دیگری یک فرد تحصیل کرده و سومی یک آدم گرافیست بود که مثل خیلی از آدم ها در اجرای کامل دموکراسی در رابطه با خود و زنش ناتوان از اعمال دموکراسی است.

شرک ۳

نازی — 2007-08-16T20:08:00+01:00

کارگردان: کریس میلر، رامان هیو

بازیگران: [صداها] آنتونیو باندراس، روپرت ایورت، امی سداریس، امی پواهلر، مایا رودولف

......................................................

دیگر عوامل:

فیلمنامه: پیتر سیمن، جفری پرایس، کریس میلر، آرون جی وارنر
پخش: پارامونت پیکچرز
تدوین: مایکل اندروز، جویس آراستیا
موسیقی: هری گریگسون ویلیامز
مدت زمان: 93 دقیقه

......................................................

خلاصه داستان: سرزمین دورافتاده احتیاج به یک پادشاه جدید داره. و شرک باید یک نفر رو برای پادشاهی پیدا کنه و اون شروع میکنه به جستجوی تنها کسی که میتواند پادشاه بشود، پسرعموی گمشده فیونا، آرتی.
در این هنگام پرنس چارمینگ برای انتقام به قلمرو پادشاهی برمیگرده و فیونا درصدد آن است که یک غول کوچک را به قدرت برساند. آیا شرک با کمک دوستان باوفای خود، الاغ و گربه چکمه پوش، میتواند همچنان روزهای خوشی را در این سرزمین داشته باشد یا نه ؟

......................................................

سال ساخت: 1385

سال اکران: 1386 - (18 می - 28 اردیبهشت)

فروش: 201 میلیون دلار

« شرك۳ » فروش چشمگیرى داشته اما به جذابیت دو فیلم نخست نیست و فیلمنامه ماجراهاى مطروحه سؤال هایى را براى بینندگان به وجود مى آورند.

قسمت سوم « شرك » كه به تازگى اكران شده و فروش زیادى داشته، با یك مرگ آغاز مى شود، اما مشكل فیلم این است كه خود فیلم نیز به آرامى و به شكلى ظریف و شاید نامحسوس به سوى ضعف و مرگ مى رود.

«شرك ۳» كه ادامه قسمت هاى اول و دوم این فیلم است ، زیبا و تماشایى است و قدر مسلم این كه جذابیت هاى ویژه خود را دارد،اما خلاقیت و بداعت دو فیلم نخست در آن دیده نمى شود. شخصیت هاى جذاب دو فیلم اول در جاى خود باقى مانده اند و دوباره ماجراسازى مى كنند و اتفاق هاى متنوعى برایشان روى مى دهد، اما امكان ندارد بیننده از خود نپرسد كه آیا برخى از این اتفاق ها را از قبل پیش بینى نكرده است.

« شرك » از همان فیلم نخست بر فرهنگ عوام پسندانه تكیه كرده و آن را عمده كرده است و استفاده از صداى نامداران براى صحبت كردن به جاى شخصیت هاى كارتونى و مشهور فیلم نیز از عوامل جذاب «شرك»ها بوده اند. فیلم سوم نیز مستثنى از قاعده نیست و حتى باید اعتراف كرد به لحاظ بصرى این فیلم از دواثر قبلى چشمگیرتر و غنى تر است و شن، آب و زمین آن قدر طبیعى مى نماید كه انگار واقعاً با چنین چیزهایى طرف هستید و شاید بیننده بدش نیاید كه به داخل پرده سینما برود و روى همان آب به حركت درآید و در میان همان درخت ها نفس بكشد!

اما این وجه از ماجرا را نمى توان به فیلمسازان و كارگردان و این گونه افراد ارتباط داد و اینها چیزهایى است كه بخش فنى فراهم مى آورند و هنر آنها است. تكنولوژى موسوم به CGI به حدى رسیده است كه شما مى توانید راحت در گوشه اى بنشینید و بدون نگرانى در باره آنچه خط و ربط و ساختار داستانى قصه است ، فقط صحنه هاى قشنگى را ببینید كه هنر تكنولوژى به شما ارزانى داشته است.

مشكل « شرك۳ » خط داستانى و فیلمنامه آن و ماجرایى است كه مى خواهد شرح بدهد. در جاهایى از قصه بیننده احساس مى كند قصه پرداز فقط مى خواسته است ماجرا را كش بدهد و استمرار بخشد و شخصیت ها موجب اتلاف وقت مى شوند و در مراحلى دیگر احساس مى كنید كه عجله عامل اصلى شكل دهنده اتفاق ها است و قصه پردازان چنان شتاب داشته اند كه نمى دانسته اند قصه بهتر چیست و چه چیزى را باید تدارك مى دیده اند. حتى طول مدت «شرك۳» (۸۶دقیقه) نیز كوتاه تر از هر دو فیلم قبلى است و با این كه كوتاهى یك فیلم لزوماً عیب آن نیست و برعكس برضرب و ریتم و قوه تأثیرگذارى آن در مدتى كوتاه تر مى افزاید، اما درمورد «شرك۳» به نظر مى رسد كه یك نوع شتاب بى دلیل براى خلاصه گویى و سرعت در بیان اتفاق ها به كار گرفته شده كه براى این فیلم انیمیشن مضر بوده است. این چنین است كه بخشى مهم از احساسات اصیل و اورى ژینال دو فیلم نخست در قسمت سوم رنگ باخته اند و اگر برخى كارهاى نفراتى چون «پرینس چارمینگ» و یا «مرد جینجربرد» را نادیده بگیریم، سازندگان «شرك۳» نتوانسته اند شخصیت هایى را تحویل بدهند كه كارهایشان با احوال شان همخوانى داشته باشد و همانى جلوه كنند كه فیلم هاى اول و دوم به ما داده بودند.

یك ایراد دیگر كه البته تقصیر سازندگان آن نیست این است كه در سال هاى اخیر نمونه هاى متعددى از روى آن - البته با اسامى دیگر - ساخته شده و منبع الهام و اقتباس هاى متعددى بوده است.

دراین ارتباط باید از فیلم هایى مثل «Hood winked» و «Happily Never After» یادكرد. این گونه فیلم ها موجب شده اند كه حتى تم هاى اصیل و تازه اولیه « شرك » قدیمى به نظر برسند و نكته تازه اى در آنها به چشم نخورد.

این بار و براى رفع نقیصه فوق یك مشت داستان نویس و سناریست مطرح براى « شرك۳ » به كار گرفته شده اند.

اما بازهم به نظر نمى رسد نقیصه اى كه گفتیم رنگ باخته باشد. از سناریست هاى موردبحث مى توان به كریس میلر و رامان هویى اشاره كرد و اندرو آدامسون هم در كار شریك بوده و البته آخرى همانى است كه دو قسمت اول «شرك» را كارگردانى كرده بود. بنابراین ایرادى كه در فیلم نمى توان سراغ كرد، حس تداوم و استمرار در قصه گویى است اما چیزى كه وجود ندارد، عنصر تازگى است.

در فیلم سوم باز غول و بهتر بگوییم شخصیت اصلى را (بار دیگر با صداى مایك مایرز) پیش رو داریم و این بار او باید سلطان و حاكم منطقه «فار» باشد. پدر همسر او كه پادشاه هارولد نامیده مى شد، درگذشته است و او باید جاى هارولد را پر كند، اما اگر از خودش بپرسید خواهید فهمید كه موجود راحت طلبى است و ترجیح مى دهد كه در همان جنگل و اطراف بركه بماند و چرخ بزند و تنبلى كند و آسوده باشد.

همسر او « فیونا » (با صداى كامرون دیاز) هم راه خودش را مى رود و با این كه از شرك عاقل تر است اما معلوم نمى شود چرا خودش براى حكمرانى بر منطقه پا پیش نمى گذارد.

وقتى موضوع به شرك تحمیل مى شود، او در معیت دوست همیشگى اش كه همان الاغ دو فیلم اول (با صداى ادى مورفى) است ، به راه مى افتد و شخصیت « پاس » (با صداى آنتونیو باندراس) هم باز با آنها همراه است. قصد و هدف آنها این است كه آرتى را بیابند كه پسرعموى فیونا است و حكومت بر منطقه را به او بسپرند و خیال خودشان را راحت كنند. اما آرتى در مدرسه اى كه مشغول درس خواندن در آن است همیشه مورد تمسخر دیگران قرار داشته و فقدان هوش در او محسوس است و معلوم نیست اگر حكمرانى بر منطقه را بپذیرد، چه بلاهایى بر سر آن جا خواهد آمد.

اما آرتى وقتى این پیشنهاد را دریافت مى كند، آن را مى پذیرد و ماجراها شروع و اتفاق ها جدى تر مى شود. در همین اثنا، فیونا باید از قلعه محل زیست اش در برابر حضور و تهاجم پرینس چارمینگ (با صداى روبرت اورت) دفاع كند. این در حالى است كه او باردار شده و باید بچه «شرك» را به دنیا آورد و هیچ كس مطمئن نیست كه او براى این مهم آمادگى دارد یا خیر! این چنین است كه شخصیت هاى قبلى مربوط به زنان به دردسر افتاده در سینما به یاد مى آیند و با فیونا قیاس مى شوند. از سیندرلا و سفیدبرفى گرفته تا زیباى خفته و راپونزل. اما اینها هم به شرك ۳ حلاوت و بداعتى را نمى بخشد كه انتظارش مى رفت و این كه فیلم درگیشه ها بسیار موفق بوده و پارامونت را به اوج بازگردانده نیز توجیهى بر ساخت آن به لحاظ هنرى نیست. هرچند این كمپانى به خود مى بالد كه آن را ارائه داده است و بدون این كه رسماً اعلام كند از حالا مقدمات ساخت قسمت چهارم را ریخته است.

* مرد عنکبوتی ۳ *

نازی — 2007-08-16T19:08:00+01:00

کارگردان: سام ریمی

بازیگران: توبی مگوایر (پیتر پارکر)، کریستین دانست (مری جین واتسون)، توماس هیدن چرچ (فلینت مارکو)، توفر گریس (ادی بروک)، جیمز فرانکو (هری آزبرن)، دیلان بیکر (دکتر کورت کونورس)، برایس دالاس هاوارد (گویین استیسی)

......................................................

دیگر عوامل:

فیلمنامه: آروین سارجنت
مدیر فیلمبرداری: بیل پاپ
مدت زمان: 140 دقیقه
آغاز نمایش: 4 می (14 اردیبهشت)

......................................................

خلاصه داستان: پیتر پاركر درنهایت، می‌تواند تعادلی بین وظیفه اش به عنوان یك ناجی و زندگی معمولش به عنوان پاركر عاشق برقرار كند. نیویورك آرام است اما این آرامش را حضور مرد شنی بر هم می‌زند، نامردی كه مولكول‌هایش به وسیلهٔ یك آزمایش بیولوژیك تبدیل به شن شده و می‌تواند خودش را به هر شكلی دربیاورد. پاركر در می‌یابد که مرد شنی ، ارتباط مستقیمی به قتل عمو بن دوست داشتنی‌اش دارد.
او تصمیم می‌گیرد كه هر طور شده مرد شنی را از بین ببرد، اما مشكل اساسی او در این راه این است كه مادهٔ سیاهی روی بدنش در حال شكل‌گیری است كه تیرگیهای وجود او را بیرون می‌ریزد، ماده‌ای كه باعث می‌شود پاركر دوستانش را برنجاند و تنهایی را ترجیح بدهد.

......................................................

سال ساخت: 1385

سال اکران: 1386 - (14 اردیبهشت)

فروش: 303 میلیون دلار

بر اساس آمار یک وب‌سایت که اشتباههای فیلم‌ها را فهرست می‌کند، سومین فیلم مجموعه « اسپایدرمن » تا الان پراشتباه‌ترین فیلم سال است.
وب سایت moviemistakes.com حداقل 16 مورد از اشتباههای فاحش فیلم را ذکر کرده که تعدادی از ٱن به شرح زیر است:
- در صحنه های مختلف فیلم اسپایدرمن از لنز استفاده می کند، هر چند در فیلم های اول این مسئله مطرح شد که قدرت عنکبوتی شخصیت پیتر پارکر (توبی مگوایر) باعث شده قوه بینایی او عالی باشد.
- وقتی اسپایدرمن درون برج است و لباس سیاه خود را درمی آورد، بیرون هوا بارانی و تاریک است، اما در همین حال بیرون در جلو کلیسا هوا روشن و آفتابی است.
- وقتی پیتر در آینه آپارتمان به خودش نگاه می کند، موی تصویر او در نماهای مختلف تغییر می کند.

جان سندیز، خالق این وب سایت نوشته است: « اشکالی ندارد یک فیلم چند اشتباه داشته باشد. ضمن اینکه علاقمندان سینما از پیدا کردن این جور اشتباهها لذت می برند. اما در مورد فیلم پرسر وصدا و پرهزینه ای مانند « اسپایدرمن 3 » وضع فرق می کند. البته با وجود نقدهای نه چندان مثبت که بر این فیلم نوشته شده، به نظر نمی رسد این مسئله باعث شود تماشاگران به فیلم پشت کنند. با این توصیف هر کس هم که از فیلم خوشش نمی آید می تواند حداقل با اشتباههای آن خودش را سرگرم کند. »

« مرد عنکبوتی 1 » در سال 2002 با رقم فروش 403 میلیون دلار پرفروش ترین فیلم سال شد و « مرد عنکبوتی 2 » در سال 2004 با رقم 373 میلیون دلار پس از « شرک 2 » که با رقم 441 میلیون دلار در صدر جدول قرار گرفت، در رده دوم ایستاد.

لیست ده فیلم پرفروش افتتاحیه تاریخ سینما به صورت زیر است:
1 - مرد عنکبوتی / 148 میلیون دلار / 2007
2 - دزدان دریایی کاراییب: صندوقچه مرد مرده / 135 میلیون دلار / 2006
3 - مرد عنکبوتی 1 / 114 میلیون دلار / 2002
4 - جنگ های ستاره ای: اپیزود سوم - انتقام سیث / 108,4 میلیون دلار / 2005
5 - شرک 2 / 108 میلیون دلار / 2004
6 - مردان ایکس: آخرین ایستادگی / 102,7 میلیون دلار / 2006
7 - هری پاتر و جام آتش / 102,6 میلیون دلار / 2006
8 - هری پاتر و زندانی آزکابان / 93 میلیون دلار / 2004
9 - فراخوانی ماتریکس / 91 میلیون دلار / 2003
10 - هری پاتر و سنگ جادوگر / 90 میلیون دلار / 2002

* جولی،پیت و بازنشستگی*

نازی — 2007-08-16T19:08:00+01:00

آنجلینا جولی می گوید او و پیت قصد دارند از سینما کناره بگیرند زیرا می خواهند باز هم بچه های بیشتری داشته باشند. این ستاره هالیوود که تا کنون چهار فرزند تنی و ناتنی دارد، می گوید: این دو تنها دو سه سال دیگر بازیگری خواهند کرد و پس از آن خود را بازنشسته خواهند کرد تا بتوانند سر فرصت بچه هایشان را بزرگ کنند. وی اظهار داشت:« فکر می کنم هر دو تای ما این کار را بکنیم و بیشتر از دو سه سال دیگر در فیلم های هالیوود ظاهر نمی شویم. من و براد خیلی بچه داریم و دلمان می خواهد باز هم بچه های بیشتری داشته باشیم. این بچه ها کلی وقت ما را می گیرند و ما نمی توانیم هم به آنها برسیم و هم به کار حرفه ای مان.» ولی معلوم نیست آیا برادپیت هم واقعا همین احساس را دارد؟!

رئیس

نازی — 2007-08-15T19:08:00+01:00

نویسنده، تهیه کننده و کارگردان: مسعود کیمیایی

محصول: کاراگاه آزاد فیلم

بازیگران: فرامرز قریبیان، لعیا زنگنه، امین تارخ، پولاد کیمیایی، مهناز افشار، اکبر معززی، حمید افشار، بهزاد اقطایی، ضیا همایون، امیرحسین رستمی، امیر رهبری و با حضور خسرو شکیبایی

مدیر فیلمبرداری: علیرضا زرین دست

طراح صحنه و لباس: کیوان مقدم

طراح چهره پردازی: عاطفه رضوی

صدابردار: اسحاق خانزادی

عکس: المیرا مقدم

تاریخ شروع فیلمبرداری: 15 مرداد 1385

تاریخ اکران: -

خلاصه داستان: سیامک جوانی که تا زباله شدن رفته است، لیست بیست و پنج جوان در جیب اوست که باید به آنها مواد مخدر از نوع پیشرفته‌ترین تا قدیمی‌ترین برساند.رضا، پدر سیامک، بعد از چندین سال دوری از وطن برای پدری کردن می‌آید، در حالی که خودش هنوز یک فراری است . تنها دوست دوران جوانی او که بسیار با هم چرخیده‌اند، درس خوانده‌اند، سینما رفته‌اند و بیلیارد بازی کرده‌اند، شاید هنوز او را باور کند.رضای دیگر، دوستش، یک سرهنگ شاغل و تنهاست. زن سرهنگ با دو پسرش در یک حادثه از جهان رفته‌اند.
سرهنگ رضا را باور دارد که رضا قدیمی گناهکار نیست. آنچه میماند عشق و عاشقیت است . رضای گناه کرده، هنوز عاشق زن از دست رفته و سقوط کرده‌اش، می‌تواند او را ببخشد.سیامک کتابچه نام‌های مشتری همایش را می‌سوزاند، سیامک عشق را در میان نام‌های کتابچه‌اش پیدا کرده و خط زده است. عاشقان سیاه بخت، به دنبال قطره‌ای از زندگی از دست رفته‌شان میدوند . حتی جراح پیر شده‌ی تنهای یک دوره، عشق را بنیان تازه‌شان می‌داند. جراح می‌داند، عاقبت، شکستن « رئیس » است. رئیس در برج‌ عاج خود همه را میگرداند. فقط احساس زنده شده‌ی رفاقت دو رضای رفیق مانده است که سیلی هولناک می‌شود و دست رئیس را به دستنبد و سینه‌اش را به گلوله‌ می‌رساند. رضا پسرش را یافته است ...
اما ... قصه تمام نیست ... قطره‌های زهر ارزانند و در انتظار ... آنها.

یادداشت: « رئیس » پس از « حکم » بیست و چهارمین ساخته مسعود کیمیایی است. در این فیلم که طبق معمول بر اساس فیلمنامه ای از خود کیمیایی ساخته شده پس از « تجارت » بار دیگر فرامرز قریبیان به عنوان قهرمان اصلی ایفای نقش کرده است. پولاد کیمیایی که پس از « تجارت » در فیلم « حکم » توانایی هایش را به معرض نمایش گذاشت در این فیلم در نقشی استثنایی ظاهر شده است.

لعیا زنگنه و مهناز افشار برای اولین بار حضور در سینمای کیمیایی را تجربه می کنند.

خسرو شکیبایی پس از « خط قرمز » (1361) و « حکم » (1383) برای سومین بار در نقش کوتاهی کیمیایی را همراهی کرده و امین تارخ که « سرب » (1367) ظاهر شده بود برای دومین بار در فیلمی از کیمیایی ظاهر شده است.

به دنیای فیلم و سینما خوش آمدید

آخرین نفس های گیشه

نیکولاس کیج در نقش مگنوم

کوتاه از برخی بازیگران سریال های رمضان

امین حیایی، سپیده دم همزمان با کلاه پهلوی

ترانه علیدوستی، *تردید* با واروژ کریم مسیحی

حمید فرخ نژاد، پایان ارکستر

گلشیفته فراهانی،سفر به فرانسه

* رابرت دنیرو *

* آل پاچینو *

*گفتگو با امین تارخ به بهانه حضور در فیلم« رئیس»*

*فیلم سوم نیکی کریمی،مهاجران ایرانی*

*شرک ۳*

* مرد عنکبوتی ۳ *

* جولی،پیت و بازنشستگی*

*رئیس*

ترانه علیدوستی، تردید با واروژ کریم مسیحی

گفتگو با امین تارخ به بهانه حضور در فیلم« رئیس»

فیلم سوم نیکی کریمی،مهاجران ایرانی

شرک ۳

رئیس